نظر سنجی

ساختار حکومتی مطلوب شما در افغانستان کدام است؟
 

آمار وب سایت

در حاشیه...
باشنده گان ولسوالی کلکان ولایت کابل در همایش وسیعی از دکتور عبدالله پشتیبانی نمودند

روزچهارشنبه محترم دوکتور عبدالله عبدالله نامزد مستقل انتخابات ریاست جمهوری در گرهمایی که به ابتکار اهالی کلکان در آن ولسوالی برگزار شده بود عازم آنجا گردید. مردم با شور و اشتیاق بی پایان از و ی وههراهانش استقبال نمودند. دکتور عبدالله طی سخنانش درآن محفل از راد مردی ها و مقاومت مردم آن دیار به نیکی یاد نموده افزود: شما مردم آزادمنش و حماسه ساز، مستحق داشتن یک زعیم واقعی هستید تا بتواند جایگاه واقعی شما را همانگونه که شایسته ی شما هست. تعین نماید.  وی تعهد نمود که به حیث یک مجاهد آگاه و متعهد تا آخرین دم،  در کنار مردم کشور قرارخواهد گرفت.  گزارشگر:

 جمقباد شعله

 

 
'کمپاین پنجاه درصد' برای حقوق زنان افغان مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
(1 امتیاز)
نوشته شده توسط Administrator   
چهارشنبه ، 24 تیر 1388 ، 07:17

 

شماری از فعالان حقوق زنان در افغانستان، جزوه ای را حاوی درخواست ها و مطالبات زنان افغان، به عنوان رئیس جمهوری آینده این کشور منتشر کرده اند.این فعالان که در شهرهای کابل، هرات و مزار شریف فعالیت دارند می گویند، با تشکیل ائتلافی موسوم به "کمپاین 50 درصد" می خواهند "صدای زنان را به گوش مسئولان برسانند.""کمپاین 50 درصد" اشاره ای به زنان افغانستان است که به گفته این فعالان، نیمی از جامعه و یا نیمی از رای دهندگان را تشکیل می دهند و نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان باید برای به دست آوردن رای آنها به خواسته های زنان توجه کنند.منتشر کنندگان این جزوه، از رئیس جمهوری آینده افغانستان خواسته اند در برنامه های کاری خود به مطالبات و خواسته های زنان که به گفته آنها خواهان دستیابی به "زندگی بهتر در حوزه های اجتماعی و سیاسی" هستند، پاسخ روشن و شفاف داده و آن را در عمل پیاده کنند.تامین امنیت اجتماعی زنان در عرصه های اشتغال، ازدواج و رفع محدودیت های انتخاب شغل و ارتقای ظرفیت کاری و همچنین دسترسی عادلانه زنان به سیستم قضایی و رفع تبعیض میان مردان و زنان، از خواست های این نهاد مدنی از رئیس جمهوری آینده افغانستان است.در این جزوه، همچنین از رئیس جمهوری آینده افغانستان خواسته شده تا با ایجاد اشتغال برای زنان، به برابری حقوق اقتصادی زنان و مردان کمک کند و اجازه دهد به وابستگی اقتصادی زنان به مردان پایان داده شود.در بخشی از این جزوه آمده است "دولت باید متعهد به برقراری توازن جنسیتی در هیات ها و کمیته های دولتی و همچنین در واحدهای اداری عمومی در بخش های قضایی به منظور تحقق حضور برابر زنان و مردان در کلیه مقام های دولتی باشد."'قربانیان اصلی'این فعالان حقوق زنان، همچنین نسبت به طرح مذاکره دولت و گروه طالبان که از سوی شماری از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری مورد حمایت قرار گرفته، ابراز نگرانی کرده و نوشته اند که بیم آن می رود اجرای چنین برنامه ای به حقوق بشری زنان افغانستان آسیب بزند.اعضای "کمپاین 50 درصد" به این باورند که زنان "قربانیان اصلی" این مذاکرت خواهند بود و ابراز نگرانی کرده اند که صلح و امنیت ناشی از مذاکره با گروه طالبان، به قیمت "نادیده گرفتن حقوق زنان" به دست خواهد آمد.نگرانی های مشابه، در گذشته نیز از سوی شماری از فعالان حقوق زنان افغانستان مطرح شده است.این فعالان نگران هستند که طالبان، با آشتی با دولت مرکزی افغانستان و "تقسیم قدرت" صحنه را برای حضور فعال زنان محدود خواهند کرد.در انتخابات افغانستان که قرار است در 29 اسد/مرداد برگزار شود، تعداد قابل ملاحظه ای از زنان به عنوان نامزد ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی حضور یافته اند.

 

واسع سروش

هرات

 

 
مطالبات زنان از ریاست جمهور ی آینده و دیگر منتخبین مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
(2 امتیاز)
نوشته شده توسط Administrator   
دوشنبه ، 22 تیر 1388 ، 09:48

 

 

ما، بخشی از فعالان حقوق شهروندی و حقوق زنان، به عنوان فعالین جامعه مدنی در عرصه های مختلف صنفی، مطبوعاتی، سازمان های غیردولتی، احزاب و نهادهای سیاسی و اجتماعی هستیم که طی سالیان گذشته راه های گوناگون و صعب العبوری را برای تحقق خواسته ها و مطالبات زنان و بهبود وضعیت زندگی آنان پیموده ایم و هرگاه ضرورت اقتضا می کرده، برای تحقق این خواسته ها در کنار هم گام برداشته ایم. امروز نیز مصمم شده ایم، به منظور ارائه بخشی از مطالبات خود و زنان سرزمین مان، با بهره گیری از فضای انتخاباتی، ائتلاف دیگری را شکل دهیم. این ائتلاف که هدف آن طرح مطالبات زنان است, درصدد حمایت از کاندیدایی خاص و یا مداخله در حق شهروندان در انتخابات نیست. بلکه میخواهد صدای زنان این سرزمین را هرچه رساتر به گوش جامعه برساند.ما می خواهیم از این طریق، بگوییم که زنان همواره در سخت ترین شرایط اجتماعی و اقتصادی پابه پای مردان قدم در راههای سخت فقر و مهاجرت گذاشته اند اما تا به امروز از دستیابی به حقوق انسانی خویش محروم بوده اند.ما می خواهیم در عین نظارت غیر مستقیم بر چگونگی تایید صلاحیت نامزدان ریاست جمهوری و نحوه برگزاری انتخابات شفاف،که حق شهروندان است، تنها به این امر بسنده ننموده و مسئولان را متوجه مطالبات و خواسته های نیمی از شهروندان جامعه یعنی زنان بسازیم.ما می خواهیم از این طریق نشان دهیم که اگر «نیک بنگریم» در سخت ترین شرایط اجتماعی و سیاسی هم می توان شهروندی تاثیرگذار بود و برای زندگی بهتر و عادلانه تلاش کرد، ولی تحقق این امر، مشروط به آن است که ما زنان بتوانیم و ثابت کنیم که از ظرفیت، هوشیاری و جسارت آزمودن راه های گوناگون مدنی برخورداریم. زیرا تجربه نشان داده که هر فضا و روزنه ای را که زنان بدون حضور خود، رها ساخته اند، بلافاصله با حضور "زن ستیزان" فتح شده و زندگی یکایک زنان کشور را بیش از پیش دستخوش محدودیت های غیرانسانی و رفتارهای مطالبات کمپین 50 درصدپایان بخشیدن به منازعات و مذاکرات غیر شفاف با عاملین جنگ ها و جنایات گذشته و توجه دایم و مرکزی به حقوق زنان در تمام تصمیم گیریها و سیاستگذاریهای کلان کشور جوهر و شالوده مشترک مطالبات گروههای مختلف زنان است. ما زنان با این باور که دموکراسی و عدالت با نگاه کردن به شرایط زنان سنجیده می شود، همواره با استفاده از شیو ه های عاری از خشونت، برای دستيابی به دموکراسی، آزادی های فردی و مدنی یعنی عدالت و برابری و حقوق شهروندی مبارزه كرده ایم و از این روست که امروز نیز مانند گذشته به طرح مطالبات خود برخاسته ایم و نیک می دانیم که برابری جنسیتی پیش شرط تحقق دموکراسی، توسعه پایدار و دستیابی به جامعه ای سالم، انسانی و عاری از خشونت، فقر و بی عدالتی است. از این رو ما، زنان و مردان افغانستان، با اعتقاد به اینکه بدون رفع تبعیض از زندگی زنان و بهبود کیفیت زندگی نیمی از شهروندان جامعه، هیچ جامعه ای به دموکراسی،عدالت و توسعه پایدار دست نخواهد یافت، از کاندیداهای ریاست جمهوری می خواهیم در سیاست ها و برنامه های خود، به مطالبات اساسی ما که زمینه ساز تحقق مطالبات زنان در حوزه های مختلف و دستیابی به زندگی بهتر و جامه ای سالم تر است، پاسخ دهند:1- تلاس در جهت دستیابی به صلح پایدار و عادلانه در کشور از طریق یافتن راه حل های مسالمت آمیز و پایان بخشیدن به راه حل های جنگجویانه و مذاکرات غیر شفاف با عاملین جنگها و سرکوب.بیش از 3 دهه جنگ باعث کشته شدن میلیونها انسان بیگناه، زن و کودک شده است. زنان زیادی به دلیل جنگ فرندان و همسران خود را از دست داده و می دهند. پرداختن به جنگ و بودن در شرایط جنگی باعث از بین رفتن بسیاری از فرصت های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شده و این امر منجر به عقب ماندگی جامعه افغانستانی و مهاجرت میلیونها انسان از این کشور شده است. از این رو از رییس جمهور آینده می خواهیم به منظور دستیابی به صلح پایدار و پایان بخشیدن به منازعاتی که بیش از 3 دهه به طول انجامیده،خواست دادخواهانه ما را پاسخ گفته و مسئولیت پذیری در مقابل قربانیان را پیش شرط هر نوع دستیابی به صلح و در صدر برنامه های کاری خود قرار دهد.2- تامین امنیت اجتماعی زنان ( در عرصه های کاری، ازدواج، دسترسی به سیستم قضایی عادلانه) لازمه گام برداشتن در عرصه های مختلف اجتماعی، برخورداری از امنیت اجتماعی و آزادی های فردی است که خود دربرگیرنده امینت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و قضایی می باشد. ما از ریاست جمهور آینده می خواهیم در راستای تامین امنیت اجتماعی که موجب باز شدن درهای انکشاف اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به روی زنان می شود، تلاش عملی نماید.3- اعلام بسیج عمومی برای سواد آموزی زنان و تخصیص منابع مورد نیاز مالی و انسانی به این امر مهم. بر همگان روشن است که بسیاری از مشکلاتی که جامعه فعلی افغانستان با آن دست به گریبان است به ویژه وضعییت نابسامان زنان، بر خواسته از سطح پایین سواد و آگاهی در میان مردم است که در این میان نسبت بی سوادی در میان زنان بسیار بیشتر از مردان است. ما از رییس جمهور آینده می خواهیم که در عین توجه به آموزش کودکان و کسب اطمینان از دسترسی تمام کودکان این سرزمین اعم از دختر و پسر به امکانات آموزشی و تحصیلی رایگان و با کیفیت، با استفاده از امکانات و مجموعه ظرفیت های خود، در جهت رفع معضل بیسوادی در میان زنان بزرگسال اقدامات بسیارموثری انجام دهد. و با اعلان بسیج عمومی برای سواد آموزی از تمام ظرفیت های داخلی و خارجی استفاده نماید.4- تلاش در جهت رفع قوانین تبعیض آمیز علیه زنان و گنجاندن اصل برابری جنسیتی بدون قید و شرط در تمام قوانین.هرچند که تغییر در قوانین تبعیض آمیز تنها برعهده ریاست جمهوری نیست، اما می دانیم که اگر هیئت دولت آینده، به برابری زنان کشور پایبند باشد و آن را از وظایف و تعهدات خود به مردم بداند می تواند با امکانات و مجموعه ظرفیت های خود در جهت رفع تبعیض های قانونی علیه زنان اقدامات بسیار موثری انجام دهد و برای آن که مردم و مجلس نیز بتوانند در جهت تغییر قوانین مدنی و جزایی تلاش کنند، ابتدا قوانین عادی باید به نفع حقوق زنان اصلاح شود و همه قوانین نابرابر و حتی رسوم، تعصب ها و سنت های ضد زن به تدریج تغییر کنند. همچنین دولت، بخش خصوصی و اشخاص حق ندارند اقدامی انجام دهند که تبعیض علیه زنان به حساب آید یا تصورات و تعصب های غلطی که زنها را ضعیف، جنس دوم و پایین تر از مردان می داند و ویژگی های شخصیتی، کارها و توانایی ها را زنانه - مردانه می کند، تقویت شود.5- تلاش در جهت ایجاد فرصتهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی برابر میان زنان و مردانزنان به عنوان نیمی از جامعه انسانی کشور افغانستان از بسیاری از فرصتهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی محروم اند. همانطور که در کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان که کشور افغانستان نیز آن را امضا نموده است، آمده است زنان باید بتوانند در کلیه انتخابات و همه پرسی ها، چه به عنوان رای دهنده و چه به عنوان کاندیدا شرکت کنند و دولت ها باید زنان را بدون هیچگونه تبعیض و در شرایط مساوی با مردان، در مدیریت کشور، یعنی در تمامی ادارات، مجامع و سازمان های دولتی، چه در داخل و چه خارج از کشور دخالت دهند. 6- تلاش در جهت ایجاد فرصت های اشتغال برای زنان سرپرست خانوار و معلولین و معیوبین کشور افغانستان دارای تعداد زیادی زنان بیوه است که بعد از فوت یا کشته شدن همسرانشان در جنگ، اکنون سرپرست خانواده های خود هستند. ما از رییس جمهور آینده می خواهیم که توجه ویژه ای به این افراد صورت گیرد و با ایجاد فرصت های اشتغال و سیستم تامین اجتماعی ونیز ایجاد بیمه‏ خاص‏ بیوگان‏ و زنان‏ سالخورده‏ و بی‏ سرپرست، معلولین و معیوبین و زنان را در جهت حمایت از خانواده های خود تقویت نماید. 7- تلاش در جهت بهبود دسترسی تمام زنان به امکانات بهداشتی و صحیهنوز در کشور افغانستان دسترسی به تسهیلات صحی با کیفیت در سطح پاینی قرار دارد و بسیاری از زنان به دلیل عدم دسترسی به امکانات صحی ابتدایی در هنگام بارداری و یا زایمان جان خود را از دست می دهند. ما از رییس جمهور آینده می خواهیم گامهای عملی را در راستای ایجاد امکانات لازم برای مراقبت های صحی از زنان، دسترسی آنان به خدمات بهداشتی و صحی از جمله وسایل پیشگیری از بارداری و نیز خدمات لازم در رابطه با بارداری، زایمان و دوران پس از زایمان و شیردهی به زنان را در شهرها ، روستاها و مناطق محروم برداشته و برنامه های عملی خود را در این راستا ارائه نمایدو در پایان به دولت آینده و جامعه افغانستان اعلام می کنیم :حقوق زنان، مادران، همسران، دختران و خانواده شما تامین کننده آزادی، استقلال، دموکراسی، عدالت و سربلندی کشور مان افغانستان است.چه خواهیم کرد؟ما برای طرح و گسترش مطالبات زنان در میان مردم و مسئولان، هر اقدامی را که لازم باشد، در حد توان و امکانات خود در سه سطح مردم، جامعه مدنی و کاندیداها، انجام خواهیم داد و امیدوار هستیم که بتوانیم حداقل در فضای انتخابات به بسط خواسته ها و مطالبات زنان در سطح جامعه و در میان مسئولان تلاش کنیم و با تحقق مطالبات ذکر شده، در جهت دیگر درخواست های زنان نیز قدم برداریم.و اما چگونه؟ما در این حرکت مسالمت آمیز و دسته جمعی سعی خواهیم کرد با اجماع هرچه گسترده تر در میان گروه های جنبش زنان و نیز دیگر گروه های اجتماعی، مسیر آینده این ائتلاف را با مشارکت همه علاقه مندانی که به آن می پیوندد مشخص سازیم. از این رو از تمامی گروه ها و افرادی که تمایل دارند به این ائتلاف ملحق شوند و مسیر حرکت آن را شکل دهند می خواهیم با ایمیل زیر تماس بگیرند و در گردهمایی ها و جلسات بحث و تصمیم گیری در مورد چگونگی ادامه حرکت مشارکت داشته باشند تا از این طریق بتوانیم با همفکری و توافق هرچه وسیع تر به طرح مطالبات زنان در این مقطع موفق شویم.

 

 
گزارش ویژه ما: پولیس شهروندان تخار را به زور به کمپاین حامد کرزی می برند مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
(2 امتیاز)
نوشته شده توسط Administrator   
شنبه ، 20 تیر 1388 ، 06:03

 

روز پنج شنبه 18 سرطان همایشی از سوی یک تعداد از هواخواهان حامدکرزی در مسجد جامع و سرچوک تالقان تدویر یافته بود. از ساعت شش صبح راه های عمومی شهر تالقان از طرف منسوبین پولیس مسدود شده بود که در اثر ازدهام موتر در جاده های فرعی ، تصادم های ترافیکی هم صورت گرفته است.تعدادی از شهروندان و دکان داران شهر تالقان مدعی اند که پولیسن دکان های شان را به زور بسته و آن ها را به کمپاین حامد کرزی می برند.  

 

 

عبدالغفار یک تن از دکان داران می گوید : ( ساعت شش صبح پولیس آمده و گفتن دکان هایتان را ببندید و به کمپاین بروید.)وی اضافه می کند که اکثر دکان های شهر تا ساعت 11 بجه بسته بود.به گفته ی محمد ندیم یکی دیگر از دکان داران شهر تالقان روز بازار از جمله روز های است که خرید و فروش بیشتر از دیگر روز ها رونق دارد اما موظفین پولیس امروز اکثر دکان های شهر تالقان بسته شده بود و بازار تالقان به وسیله ی پولیس خراب شده بود.او اضافه می کند که در این روز 1500 دکان در شهر تالقان مسدود شده بود. اسد الله یکی از دریوران در شهر تالقان نیز در این روز متضرر شده و می گوید: سرک شرکت را مسدود کرده بودند. که باعث شده چند حادثه ترافیکی در جاده های فرعی به وقوع بپیوندد.نجیب الله یکی دیگر از دریوران شکایت دارد که هر روز 400 افغانی در آمد داشت اما امروز به خاطر کمپاین کرزی از این درآمد محروم شده است.سبحان قل از تالقان می گوید : هر روز ساعت 8 صبح به شهر می آمدم اما امروز هنگامی که خواستم به شهر بیایم در مسیر راه مردمان چند قریه به زور و تهدید قوماندانان محلی به سوی کمپاین کرزی راهی شدیم. تعدادی هم شاکی اند که پولیس و تعدادی از مقامات دولتی از موقف شان به نفع کرزی سوء استفاده می کند. گزارش از  خبرنگار ما : زلمی آشنا    

 

 
مبارزات انتخاباتي؛آيينه اي براي شناسايي چهره ها مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
(1 امتیاز)
نوشته شده توسط Administrator   
دوشنبه ، 15 تیر 1388 ، 12:24

 

 

 

دو هفته از آغاز مبارزات انتخاباتي ميگذرد. در اين دو هفته با باران عکس و شعارهاي ديواري رو به رو بوديم و البته با دريدن و پاره کردن عکس ها و شعارها نيز. گرچه انتخابات در فقدان شعار، رنگ و رو نمي گيرد و شور و هيجاني خلق نمي کند. همچنين بدون چسپاندن عکس به در و ديوار شهر، حال و هواي شهر، انتخاباتي و رقابتي نمي شود؛ اما واقعيت اين است که تنها با باران عکس و انتشار شعار هاي ديواري، يا حتا شعار هاي کوتاه تلويزيوني، کمترين اطلاعاتي در مورد کانديداها به دست نمي آيد. براي شناخت بهتر کانديداها جلسات عمومي و مناظره هاي تلويزيوني لازم است؛ چيزي که متأسفانه در افغانستان از رونق کمتري برخوردار است. مبارزات انتخاباتي يک فرايند ارتباطي است. به هر پيمانه که ارتباط درست تر و کامل تر انجام بگيرد، به همان پيمانه، راه انتخاب بهتر باز مي شود.
...در جريان يک هفته اي که گذشت، تنها موضوع قابل درک اين بود که مبارزات انتخاباتي بي نظم، آشفته و حتا آشوب زده است. به اين معنا که رقابت افراد ستاد هاي تبليغاتي کانديدان، تنها بر سر چسپاندن عکس ها نيست؛ بلکه بر سر دريدن و پاره کردن آنان نيز هست. و اين يک مبارزه شديداً منفي و غير اخلاقي است. (البته اگر در دنياي سياست، آنهم سياست در افغانستان، اخلاقي وجود داشته باشد) و غير اخلاقي تر از آن اينکه، برخي از جرايد وابسته به کانديدان رقيب، اين کار منفي و عقده آميز را به مردم نسبت مي دهند. و اين خود، مهم ترين دليل براي سازمان يافتگي اين نوع حرکات است. مردم ممکن است، از اين کانديد يا آن کانديد خوش شان بيايد، يا بدشان بيايد. اين يک مسئله طبيعي است و اساس انتخاب نيز از همين جا شکل مي گيرد. و اما آنچه که مسلم و غير قابل انکار است اين است که اولاً خوشايند و بدآيند مردم نيز همانند رنگ، قيافه، اندازه قدو بالا و تفاوت هاي فکري و سليقه اي افراد، متفاوت است؛ ثانياً مردم ولو از اين کانديد يا آن کانديد خوش شان بيايد يا بدشان، بدون سازماندهي و بدون پرداخت دست مزد، نه عکسي به ديوار مي زند و نه هم عکسي را از ديوار مي درد. تنها در روز انتخابات حرف حساب شان را ميزنند.
به هرحال؛ سلامت مبارزات انتخاباتي، مقدمه سلامت اصل انتخابات است. اگر تيم هاي رقيب، به مبارزات انتخاباتي دقيق و هوشمندانه موفق نشوند، مردم نيز از انتخاب دقيق و هوشمندانه باز خواهند ماند. يکي از آسيب هاي انتخابات در جوامع مانند افغانستان، عدم تناسب شعار ها، با توانايي صاحب شعار است. معمولاً صداهاي منتقد، شنونده بيشتر دارند؛ اما مبارزات دقيق و هوشمندانه مي تواند، مردم را به توانايي ها و سوابق افراد انتقاد کننده متوجه سازد.
اظهارات تند، احساساتي و فتنه انگيز ، يکي ديگر از آسيب هاي مبارزات انتخاباتي است. در سايه شعارهاي بلند، اکثراً حقيقت مخدوش مي شود. مثلاً يکي اعلام مي کند که يک مليون شغل ايجاد مي کند و ديگري وعده ريشه کن کردن فقر را مي دهد؛ اين ها همه شعارهاي مخدوش کننده حقيقت اند؛ زيرا تغييرات، معجزه آسا به وجود نمي آيد. سر دادن شعارهاي بلندبالا، نشانه پايين بودن شعور شعار دهنده و يا حداقل دست کم گرفتن شعور مردم است. جدي ترين کانديد، کانديدي است که شعارهايش شدني باشد؛ زيرا مردان عمل، همواره به گامهاي کوچک؛ اما استوار و پيوسته اعتقاد دارند.
آسيب بزرگتر ديگر، مقصر جلوه دادن ديگران و مرغ سفيد کشيدن خويشتن است. کساني که يکسره بار را بردوش ديگران مي اندازند، مسؤوليت گريز و يا عوام فريب اند؛ زيرا نه ترقي و پيشرفت يک کشور تنها محصول فعاليت دولت است و نه چالش ها و مشکلات آن فقط معلول بي کفايتي دولت مردان. عوامل مختلف اجتماعي-فرهنگيي که اکثراً بيرون از چارچوب دولت وجود دارند، فعاليت هاي دولت را متأثر مي سازد. ممکن است رقباي کرزي، در جريان مبارزات انتخاباتي، او را تخطئه کنند. و اتفاقاً ما هم در پي تبرئه او نيستيم. مشکلات امروز افغانستان، بزرگتر از آن است که بتوان از آنها چشم پوشيد؛ اما اين مسئله نيز قابل چشم پوشي نيست که: اولا اين مشکلات، زاده حکومت کرزي نيست. کرزي رهبري دولتي را به عهده گرفته بود که همه چيز آن بايد بر ويرانه هاي مهيب صدها سال تبعيض و بي عدالتي و ده ها سال جنگ و ويراني از نو بنياد نهاده مي شد. ثانياً اگر در حل مشکلات، آنگونه که مي خواستيم، توفيق نداشته ايم؛ بازهم هيچ کسي مرغ سفيد نيست؛ به خصوص آنهايي که دست به دسترخان قدرت و سياست داشتند و فعلاً با کرزي به رقابت برخواسته اند.
البته نوع برخورد عده اي از مردم با انتخابات و مبارزات انتخاباتي نيز متأسفانه کاملاً انحرافي و مأيوس کننده است. چه بسيار کساني هستند که بي توجه به شخصيت، سابقه، برنامه ها و توانايي هاي کانديدان، از اين در به آن در دنبال کامپاين راه مي روند. اينکه چه کسي صلاحيت رياست جمهوري را دارد تا برايش کامپاين شود براي اين آدم ها مهم نيست. مهم اين است که اينها با هر ترفندي بتوانند، براي فرو نشاندن عطش ثروت اندوزي از چاه انتخابات آبي و از تنور مبارزات انتخاباتي ناني نصيب گردد. و اين بد ترين برخورد با سرنوشت سياسي خويشتن است. شايد هيچ کاري خطرناک تر از بازي با سرنوشت خويشتن نباشد. مبارزات انتخاباتي، نه راهي براي به دست آوردن نان؛ بل آيينه اي براي به تماشا نشتن چهره ها است. از طريق مبارزات انتخاباتي مي توان درک کرد که از بين گزينه هاي موجود؛ کدام يک اگر بهتر نيست؛ بدتر هم نيست.
در انتخابات پيش رو، ما با گزينه هاي متعدد رو به روييم. براي شناخت دقيق تر آنها دو چيز ما را کمک مي کند؛ اول، سابقه افراد و دوم، گفتگوي رو در روي شان با مردم يا با يکديگر از طريق مناظره هاي زنده تلويزيوني. برنامه هاي مدون اگرچه داراي اهميت اند؛ اما اکثراً توسط کسان ديگر نوشته مي شوند و به شناخت کانديد کمکي نمي کنند.
البته آناني که از پشت ميز فالبيني برخواسته و باد رياست جمهوري را به سر جاي داده اند و يا آناني که تا هنوز هيچ در سرزمين سياست پا نگذاشته اند، تا رد پايي از خود برجاي بگذارند، حساب شان از هم اکنون معلوم است؛ اما آناني که داعيه بيشتر دارند، لابد قبل از اين نيز از خود رد پايي برجاي گذاشته اند. آنان فکر نکنند که وضعيت طوفاني افغانستان رد پاي آنان را پيوسته گم مي کند، يا مردم افغانستان ديروز را فراموش کرده اند. نه ديروز به آساني از حافظه تاريخي مردم افغانستان محو مي شود و نه اکنون مردم افغانستان آنقدر کور و بي شعور است که قدو اندام کانديدان را با قبايي که براي خود شان مي دوزند، مقايسه نتوانند. مشکل ما اين است که اگر قدرت داشتيم، ديکتاتور تر از ديکتاتور هاي تاريخ هستيم؛ اما زماني که از قدرت باز مانديم، آزادي خواه و مردم دوست و وسعت نگر مي شويم.
چند تن از کانديدان مطرح انتخابات رياست جمهوري در گذشته ها وزير بوده اند؛ اما متأسفانه ديد و تفکر شان، از سطح قريه و حد اکثر از سطح قوم شان فرا تر نمي رفت. اين بزرگواران اکنون آزادي طلب و ترقي خواه و تغيير پسند شده اند؛ اما به نظر من بسيار مشکل است که بتوان باور کرد که در ظرف يک سال يا دو سال کنار زده شدن اينها از قدرت، معجزه اي رخ داده باشد و اينها را کاملاً ديگرگون کرده باشد.

 

 

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی > انتها >>

صفحه 8 از 11