دکتور عبدالله ، مذاکره با طالبان را مردود نمی داند اما معتقد است که قبل از فشردن دست دشمن باید جبهۀ دوستان را تقویت نمود و شهروندان شریف را با هم متحد کرد.

وزیر امورخارجه پیشین و رقیب حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که اکنون در جناح مخالف وی نقش غیر قابل انکاری دارد، در دور سفر اروپائی خود، در پاریس به سؤالات «رنو ژیرار» در ارتباط با هماهنگی اطلاعاتی آمریکا و پاکستان و افغانستان در دستگیری ملا برادر ، تحرکات نظامی موجود نیروهای خارجی در افغانستان وسیاست مذاکره با طالبان، پاسخ داده است.

"

داکترعبدالله"، در بارۀ موفقیت عملیاتی که منجر به دستگیری ملا برادر در پاکستان شد با بدبینی می گوید که "با یک گل بهار نمی شود" و با ابراز این نظر که هماهنگی واشنگتن، اسلام آباد و پاکستان در این عملیات تنها فنی بوده است، مسئلۀ اصلی را بسیار گسترده تر، و در این می بیند که پاکستان که سالها از نیروهای شورشی به نفع خود استفاده کرده، هنوز تصمیمی سیاسی برای رها کردن این اهرم نگرفته است.

داکترعبدالله، پروراندن جریانات افراطی را بازی خطرناکی برای دولت پاکستان می داند و معتقد است، اگرچه عده ای در ارتش این کشور مدافع حفظ این اهرم هستند اما مردم پاکستان که می دانند با قدرت گیری طالبان افغانستان، طالبان پاکستان نیز تقویت می شوند، با این سیاست مخالفند.

در بخش دیگری از مصاحبه، "داکتر عبدالله عبدالله" در مورد اینکه چرا شورشیان عمدتاً پشتون هستند، به تاریخچۀ شکل گیری و تقویت گروههای شورشی در دورۀ تسلط شوروی توسط ضیاءالحق اشاره می کند و یادآوری می کند که پس از یازده سپتمبر و راندن طالبان، پشتون ها با خلأ رهبری روبرو شدند، خلأیی که به نظر وی کرزی بخاطر مدیریت غلطش قادر به پرکردن آن نبود و بنابراین،بازهم پشتون های افراطی بتدریج به صحنه باز گشتند و مردم بواسطه فساد دولت حاکم به آنان روی آوردند.

وی مذاکره با طالبان را مردود نمی داند اما معتقد است که قبل از فشردن دست دشمن باید جبهۀ دوستان را تقویت نمود و شهروندان شریف را با هم متحد کرد.

وی عملیات نظامی ناتو را در هلمند مثبت و در خدمت حمایت از مردم محلی ارزیابی می کند اما معتقد است که اگر موفقیت نظامی با مدیریت درست و سالم محلی همراه نباشد، تلاش غرب به نتیجه ای نمی رسد.